از من چه مانده باقی یک سایه ی خیالی

چهار خط سیاهیُ قلبی رو به تباهی

اشک های مرا ندیدی

در پس بغض گم بودند !

سرگردانمُ

بلا تکلیف .

پایان راه عشق تو چیست ؟!

لحظه یی نگاه تو

          کافی بود

          برای رسوائی دل ما !

از تو گله ندارم

سیاهی چشمانت هم رنگ روزگار من بود !